Toplumların ruhu değişti.
Tüm dünyada, özellikle bölgemizde baş döndürücü değişimler yaşanıyor.
Her şey birbirine karışmış gibi; sapla samanı ayırmak çok zorlaştı.
Sanki her şey katlanarak, yayılarak birbirinden sinerji alıyor.
Toplum çok vicdansızlaştı.
Merhamet, şefkat kalmadı artık.
Her yer, her toplum halisliği, hamlığı terk etti.
Hoca hocaya, hacı hacıya, siyasetçi siyasetçiye, başkan başkana benzemiyor artık. Her şey değişti.
Artık mazlumlar da zalimleşmeye, ezilenler de ezmeye başladı.
Hak, hukuk, adalet güçlülerin merhametine teslim oldu.
Algı ile olgu birbirini tutmuyor artık.
Kim muktedir olduysa üretimi ve yönetim dilini beceremedi.
Bilgiden, ilimden uzak çağdaş feodal yöntemler her dönemde etkisini sürdürdü.
Fikirler ve fikir adamları travma geçiriyor.
Düşünür insanlar fikir üretemiyor.
İdealistler boşuna kürek salladığını düşünmeye başladı.
Büyük devrim hareketleri zamanın ruhuna mağlup oldu.
Ve birçoğu teslim bayrağını çekti.
Acaba isyan, fetih, ele geçirme, devrim yapma dönemi bitti mi?
En kötüsü: Sanki kazananlar da kaybedenler de halinden memnun.
Bütün kesimler kazanmış gibi davranıyor.
Belki böyle olacaktı ya da böylesi daha iyi oldu…
Statükoyu korumak için her türlü yalanla değerler ayaklar altına alındı.
Çünkü Begoviç'in dediği gibi: Acılar ve ıstıraplar içinde doğan dinler ve devrimler, rahat ve konfora gömülünce biter.
Toplumun kimyası değişti.
Artık bütün fikir fraksiyonlarının karşısında aynı benzeri fraksiyonlar var.
Kariyeri, konforu, makamı, parayı, lüks yaşamı, ırkçılığını, particiliğini din haline getirenler bir tık daha ileri atılacak.
Yani şu ana kadar olanların çok üstünde, paranın ve gücün her şeye hükmedeceği bir sürece geçiyor dünya.
Artık mucize anlatılarıyla, keramet, uçtu-kaçtı hikâyeleri eskisi gibi revaçta olmayacak.
Toplumlar farklı yalanlarla aldatılacak.
Laiklik, Kemalizm, dinci, dinsiz, sağcı-solcu, kürtçü, türkçü tartışmaları bir zaman sonra kaybolacak.
Bu dediklerimi yazın bir kenara.
Dünyada ve ülkemizde siyasette, iş dünyasında, STK'larda yeni bir kamplaşma, güç edinme, konum ve yer edinme savaşı başlayacak.
Bu kamplaşmada her şey birbirine karışıyor, yeniden şekilleniyor:
Dünün muhalifleri bugünün statükocuları,
Dünün mazlumları bugünün zalimleri,
Dünün yoksulları bugünün zenginleri,
Dünün muktedirleri bugünün ezilenleri haline geliyor.
Aklımıza mukayyet olmamız lazım.
Dünyada gelişmelerle beyinlere yeni formatlar atılıyor.
Her an hiç beklenmedik, çok şaşıracağımız ve zamanla alıştırılacağımız gelişmeler yaşanabilir.
Artık o sıkça kullanılan "dış güçler" falan diye bir şey olmayacak.
Bundan sonra her şey "iç güç" kılığına bürünerek sahne alacak.
Artık şucu-bucu diye bir şey yok.
Zenginler ve yoksullar var.
Ezenler ve ezilenler var.
Yalakalar ile adalet arayanlar var.
Kendini kirletenler ile temiz kalanlar var.
Açlıkla boğuşanlar ile lüks yaşayanlar var.
Kariyer peşinde koşanlar ile konforcular var.
Az da olsa idealistler…
Asıl mücadele güce tapanlar ile dik duranlar arasında olacak.
Gerisi teferruat.
Bozulan insanlık, dini ve düşünceleri tahrif etti, özünden uzaklaştırdı.
Toplumun bu halde olmasının tek nedeni varlık sebebinden uzaklaşmak oldu.
Tek çare: Gerçek hayat ile yüzleşip buluşmamız lazım.
Ama dünyanın düzelmesinin yolu da yine buradan geçiyor.
Uyuşturan, uyutan düşüncelerden uzaklaşıp uyandıran fikirlere sahip olmalıyız.
Çağın putlarına, mafyalarına, çetelerine, tapınaklarına, zalim güçlerine meydan okunmadığı sürece insanlık bu haliyle ayağa kalkamayacak.
Irkların, kavimlerin değil, bütün insanlığın çağdaş köleliğin bitmesi için uğraş vermesi lazım.
Öyle zalim bir zamandayız ki; kendini tanımayanı tanımaz, kendini yenilemeyeni unutan bir zamandayız.
Hiç kimse halinden şikâyet etmesin.
Her şey biz yaşarken oldu.
Bizler katkı sunduk, destekledik ve hep birlikte alkışladık.
Olan bitende HEPİMİZİN İMZASI var.